معرفی مقاله وابستگی از کتاب قرص قرمز اندره کورپاتف

کارشناسان وابستگی را  یک عادت آموخته شده می دانند که  فکر و ذهن و گاهی جسم انسان را به حصر وا می دارد. اکثر متخصصان با اعتیاد یا وابستگی به عنوان یک بیماری مزمن برخورد می کنند که بر ساختار مغز (حافظه، انگیزه و غیره) تأثیر می گذارد. با تجربه اعتیاد، فرد از انتخاب، کنترل بر اعمال خود محروم می شود و با احساس دائمی دریافت چیزی مثل الکل، مواد مخدر، سیگار و هر نوع رفتار تکرار شونده ای که زندگی او را مختل کرده وشخصیت جعلی از او ساخته  زندگی می کند. اکثر رفتارهای چنین افراد وابسته ای ناشی از بیماری است و نه خودخواهی یا عدم اراده.

 وابستگی

اندره کورپاتف در بخش وابستگی یا اعتیاد در کتاب خود می نویسد: وابستگی یک هویت ساختگی  و امکانات خاصی را برای ما فراهم می کند. حداقل  از ماهیت نماینده  یه عده بودن  - به ما این امکان را می دهد که به طور فعال خود را به جهان اعلام کنیم تا سوء استفاده های و بهره برداری  خودمان را  بالا ببریم. اما برای همه ی این امکانات مشکوک و جعلی ، صادقانه بگویم، باید هزینه کنید.

اولاً، شما با وابستگی خود به دیدگاه و نظر و عقاید دیگران هزینه زیادی پرداخت می کنید. شما انگونه زندگی که واقعا دلتون می خواد نمی کنید، بلکه زندگی ای را که نیاز دارید توسط دیگران در ان  مورد  تحسین قرار بگیرید و دوست داشته شوید  مانند شخصیت عروسک نما (با عرض پوزش،) ان را به نمایش بگذارید.

ثانیاً، شما محکوم به دویدن بی پایان در این حلقه و مدار هستید با عرض پوزش باید ارزیابی خوبی از شخصیت عروسک نمای  خود داشته باشید و ناامیدی بی پایان به شما سرایت می کند ، زیرا لایک ها و جایگاه های اول، البته،از قبل  برای یه سری افراد خاص توزیع شده است.

ثالثاً، اگر واقعاً در برخی از ظرفیت ها وجود داشته باشید و خود واقعی باشید  (و قطعاً به عنوان مغز خود وجود دارید)، آیا از این طریق از خود مراقبت می کنید؟ نه، شما فقط به درست عمل کردن فانتوم خود یا همان شخصیت ساختگی  که در ظاهر درد ندارد و فقط  به خیال و  رویای و ظاهر سازی و  شبیه سازی خود، اهمیت می دهید. و تنها چیزی که می توانید در این مورد روی آن حساب کنید رفاه جعلی است.

[caption id="attachment_19969" align="alignnone" width="202"] وابستکی[/caption]

شخصیت بدون اعتماد به نفس

ما نسبت به اینکه مردم چگونه با ما رفتار می کنند، چگونه ما را درک می کنند و در مورد ما چه فکر می کنند بسیار حساس هستیم. ما همچنین بیش از حد درگیر عزت نفس خود هستیم و همین باعث وابستگی ما می شود، مثل این جمله ها :

آیا من خوش شانس هستم یا نه، ایا من موجودیت ضعیف دارم یا نه  موجودی حق مدار دارم؟

هر یک از این تفکراتی که چون زباله در سطل آشغال  هستند هر یک از ما که با چنین تجربیاتی روبرو می شویم به تدریج  طرف یک بحران روحی تمام عیار سوق می دهد. و این باعث انواع اعتیاد ها  و وابستگی در ما می شود.

اما بیایید فکر کنیم: اگر به طور کلی، موضوعی برای بحث وجود ندارد، پس بحث واقعاً در مورد چیست؟ شما نمی توانید نگران کیفیت یک داستان باشید. یک داستان به سادگی نمی تواند کیفیتی داشته باشد و معلوم می شود که ما نگران هیچ چیز نیستیم

به معنای واقعی کلمه . خالی خالی هستیم

[caption id="attachment_20005" align="aligncenter" width="300"] هویت جعلی در وابستگی[/caption]

.

بازی ذهن درباره  شخصیت جعلی خود

حقیقت این است که تمام تصورات ما در مورد شخصیت خود، در مورد نقش آن در زندگی مان، درباره سرنوشت آن، در مورد نگرش افراد دیگر نسبت به آن، چیزی بیش از یک بازی درونی ذهن ما نیست. این یک نوع توهم طبیعی استب. بلکه، این پارادوکس است: ما نمی توانیم خود را بدون شخصیت احساس کنیم، و همچنین میشه گفت شخصیت واقعی وجود ندارد. تنها فرصت برای درک  موضوع این است که تا سطح فراآگاهی بالا بروید و به خود مانند یک فرد انتزاعی از بالا نگاه کنید بله، آن را امتحان کنید و ببینید این بازی چقدر احمقانه و بد است.

فقط آن را ببینید و دست از گول زدن خود بردارید. زمان آن فرا رسیده است و شما می توانید ان را انجام دهید. و انواع اعتیاد و وابستگی را با شناخت خود در شخصیت جعلی  کشف کنید.

شخصیت متزلزل در وابستگی

اگر شخصیت ندارید و این را به خوبی درک می کنید، پس چیزی برای محافظت ندارید. من شوخی نمیکنم. شما تمام زندگی خود را صرف این تجارت بی معنی و بازنده می کنید!

_مثلا "اگر با آنها موافق باشم، آنها فکر می کنند من ضعیف هستم!"

_من چنین بی احترامی را تحمل نمی کنم!

__ اگر اشتباه می کنم، پس من یک احمق هستم و به طور قاطع با این موضوع مخالفم!

_این احمق ها یا به قول من عمل می کنند، یا من نمی توانم برای خودم ضمانت کنم!

نمیدونم شاید اینطوری باشه و  شاید درست باشد که همه اطرافیان احمق هستند و شما یک سر از همه بلندتر هستید (مطمئنا بالاتر از میانگین!). اما در این مورد مهم نیست.

یک چیزی که مهم است این است که اگر انگیزه اعمال شما توسط "من" ساختگی شما تعیین شود، وشما تلاش برای محافظت از ان رو دارید پس شما خارج از واقعیت واقعی هستید. شما در یک دنیای خیالی گیر کرده اید، به سادگی نمی توانید موقعیت را به اندازه کافی ارزیابی کنید و کاملاً اشتباه خواهید کرد.

در اینجا یک مثال واضح از بی کفایتی ما وجود دارد: همه ما فکر می کنیم که شریک زندگی ما باید فرد درون ما، یعنی "خودمان"  را دوست داشته باشد و ا می‌دانی که به او کاری می‌دهی که او قادر به انجام آن نیست - برو آنجا، نمی‌دانم کجا، آن را پیدا کن، نمی‌دانم چیست. من می ترسم که نتیجه خیلی شگفت انگیز نباشد، شخصیت وابسته با تزلزل در عزت نفس مواجه است.

ثانیاً، شما محکوم به دویدن بی پایان در دایره هستید/

 در باب این مقاله سخن ایزاک اسیموف بسیار پر معناست  او می گوید: هرگز اجازه ندهید اخلاق شما را از انجام کار درست باز دارد