راهیار

کمال‌گرایی چیست؟

کمال‌گرایی چیست

کمال‌گرایی چیست؟

کمال‌گرایی عبارت است از تمایل شدید برای دستیابی به اهدافی که فراتر از منطق است. از طرفی این اشتیاق، ترس از شکست را به همراه دارد و باعث می شود حتی برای کوچکترین چیز شدیدا ناراحت شوید.

برخی از نمونه‌های کمال‌گرایی عبارتند از: دانش آموز دبستانی که ترجیح می دهد یک نوشته را ۱۰۰ بار پاک و بازنویسی کند تا بهترین کار را انجام دهد. یا آن فرد معتاد به کار که معتقد است یک راه درست و یک راه غلط وجود دارد و مطلقا هیچ چیز دیگری در این بین وجود ندارد. برای رسیدن به آن راه درست ، ممکن است نیاز به ۱۰۰ ساعت کار در هفته داشته باشید. بین کمال‌گرایی و تلاش برای اهداف عالی تفاوت بسیاری است ، زیرا افرادی که در مسیر رسیدن به اهدافشان تلاش می‌کنند اگر به آن‌ها نرسند، نسبت به خودشان پذیرش دارند و خود یا شرایط اطراف را سرزنش نمی‌کنند.

ایده‌آل‌گرایی چگونه می تواند به ما آسیب برساند

فردی که از این موضوع رنج می برد ، معمولاً به شدت از خود انتقاد می‌کند. این افراد اگر چیزی بی عیب و نقص نباشد، آن‌ را به خود نسبت می‌‌دهند و فکر می‌کنند دلیل ایجاد آن، نقاط ضعف شخصیتی خود آن‌ها است درنتیجه نسبت به خود احساس بدی پیدا می‌کنند. آنها ممکن است دائماً احساس شرمندگی کنند و شک زیادی به خود داشته باشند. بسیاری از افکار و رفتارهای این افراد ریشه در این تفکر دارد که: یک هدف ایده‌آل وجود دارد و در غیر این صورت هیچ چیز دیگری مطلقا وجود ندارد و فقط رسیدن ۱۰۰٪ به آن هدف در ۱۰۰٪ مواقع قابل قبول است.

علایم افراد کمال‌گرا

متأسفانه، کمال گرایی می تواند خود را به روش های بسیار خطرناک نشان دهد. این موارد می‌تواند شامل افسردگی، اضطراب، وسواس، مصرف زیاد الکل و ​​بی اشتهایی یا پرخوری عصبی باشد. نوجوان بی‌اشتهایی که بیش از حد نسبت به بدن خود حساس و ایرادگیر است به مجلات مد نگاه می‌کند و اینطور درک می‌کند که فقط افراد کاملاً لاغر کسانی هستند که جامعه آن‌ها را شایسته تأیید می‌داند. در نتیجه او آن کمال جسمانی را هدف خود قرار می‌دهد. متاسفانه در این میان واقعیتی که هرگز اهمیت ندارد این است که مجلات برای از بین بردن همه نقص‌ها، از جلوه‌ها و ترفندهای دیجیتالی استفاده می‌کنند یا اینکه عکاس باید صدها عکس بگیرد تا یک عکس خوب انتخاب شود.

کمال‌گرایی تقریباً خود را به صورت یک نیاز وسواس‌گونه برای کنترل بر همه جنبه های زندگی بروز می‌دهد. این نیاز به کنترل، برای جلوگیری از شرمساری عمیق ناشی از شکست در فرد ایجاد می‌شود. از آنجا که این یک هدف غیرواقعی است ، می‌تواند احساسی عمیق از اضطراب و افسردگی را در فرد ایجاد کند. در واقع فرد کمال‌گرا به دلیل این احساسات و تمایل به عدم شکست در هیچ چیز، از اینکه تجربیات یا چالش های جدیدی داشته باشد امتناع می‌ورزد.

آنها اشتباهات ساده را به جای آنکه تجربه‌های یادگیری بدانند، شکست می‌نامند. اگرچه این امر غیرقابل تصور به نظر می‌رسد که شخص کمال‌گرا تمایل به احتکار داشته باشد، اما غیر معمول نیست. از این گذشته، اگر آن‌ها نتوانند خانه خود را تمیز نگه دارند، این کار را به تعویق می‌اندازند یا به کلی نادیده می‌گیرند. این اختلال هم می تواند جنبه همه یا هیچ داشته باشد.

تأثیرات کمال‌گرایی بر سایر روابط

فرد کمال‌گرا به شدت عشق و تأیید می‌خواهد. اما از آنجا که او معتقد است به دست آوردن عشق و تأیید مستلزم این است که او صد در صد کامل و بی‌نقص باشد، از هر اشتباه کوچکی می‌ترسد و از به اشتراک گذاشتن درونیات و احساسات خود به دلیل آسیب‌پذیری خودداری می‌کند، زیرا این امر منجر به این می‌شود که شخص دیگری متوجه نقص‌های او شود و از این که به عنوان فردی “پست و حقیر” دیده شود وحشت دارد که البته این افکاری است که صرفا در ذهن خود اوست و وجود خارجی ندارد. از طرفی دیگر به دلیل اینکه همه چیز را تمام و کمال می‌خواهند در ارتباطاتشان نمی‌توانند افراد را با تمامی نقاط قوت و ضعفی که دارند بپذیرند و به همین دلیل روابط خانوادگی و دوستانه سرد و ناپایداری دارند.

او به جای اینکه زندگی خود را بر ایجاد روابط مهم انسانی متمرکز کند، توجه خود را به کامل شدن یک سری چیزها معطوف می‌کند. ممکن است مشاهده کنید که او وقت و انرژی خود را صرف تمیز نگه داشتن وسواس‌گونه خانه خود یا تمرینات طاقت‌فرسا برای بدست آوردن اندام ایده آل می‌کند. اما ترس او از اشتباه کردن یا نشان دادن عیب هایش، او را از پیشرفت در عرصه‌های دیگر و چیزهایی که واقعا ارزشمندتر هستند مثل روابط انسانی، باز می‌دارد.

ایده‌آل‌گرایی در روابط عاشقانه

کمال‌گرا که وارد رابطه می‌شود، ممکن است فقط آن رابطه را به صورت سطحی توسعه دهد. آن‌ها همیشه باید لباس مناسب ، شغل مناسب ، وسایل نقلیه کامل و تعطیلات کامل داشته باشند. به صورت جدی به دنبال نتیجه‌ای از بحث و گفتگو با شریک عاطفیشان  نیستند و برای اینکه درک عمیقی از طرف مقابل داشته باشند، تلاش نمی کنند. به صورت واقعی و جدی در رابطه مشارکت نمی‌کنند زیرا انجام این کار به این معنی است که باید نقص‌های خود را آشکار کرده و اعتراف کنند که کامل نیستند. در واقع برای آن‌ها رابطه اساسا یک فانتزی  است که هرگز نمی‌توان به آن دست یافت. زمانی که چیزی نباشد که آن‌ها را در کنار هم نگه دارد، به احتمال زیاد این رابطه چندان دوام نخواهد داشت.

از سوی دیگر، اگر تنها یک نفر در رابطه رفتار کمال‌گرایانه داشته باشد و دیگری اینطور نباشد ، ممکن است فرد کمال گرا به طور فزاینده ای نسبت به شریک خود انتقاد کرده و به او کینه ورزد. ممکن است متناقض به نظر برسد، ولی حتی امکان دارد در کنار این انتقادگری، او شدیدا از طرد شدن توسط شریک خود بترسد، زیرا طرد شدن را به عنوان شاهدی از عدم شایستگی خود تفسیر می‌کند. به طور خلاصه، رابطه با رفتار کمال گرا پایدار نیست و در نهایت می تواند از هم بپاشد.

چگونه درمان می تواند کمک کند

مشاوره و نظریه‌های درمانی در بهبود و کاهش کمال گرایی بسیار موفق هستند و قطعاً ارزش بررسی دارند. فردی که زمانی معتقد بود که ارزش کمی دارد و در ترس مداوم از شکست زندگی می کرد، می تواند به فردی سالم با عزت نفس بالا ، اهداف سالم و زندگی پر از اضطراب و ترس تبدیل شود.

منبع:

https://www.theravive.com/therapedia/perfectionism

Leili Zohourian

بگذار اعمالت به جای تو سخن بگویند

نوشته‌های مرتبط

قوانین ارسال دیدگاه

  • دیدگاه های نامرتبط به مطلب تایید نخواهد شد.
دیدگاه‌ها

*
*