قرنطینه و عوارض آن بر روابط انسانی

قرنطینه طولانی و تاثیر آن بر روابط

قرنطینه طولانی شده ؟!

این مقاله در مورد چگونگی کنار آمدن با نگرانی دوست یابی بعد از قرنطینه طولانی است

نکات کلیدی :‌

  • انزوایی که در طی بیماری کووید اتفاق افتاد موجب افزایش عمومی نگرانی مردم در رابطه با معاشرت کردن معمولی خود شده است چه برسد به قرار ملاقات ازدواج !
  • انعکاس چیزی که از خودتان در این مدت یاد گرفتید میتواند شما را در برداشتن بهترین قدم به سمت جلو ، هنگامی که رابطه جدیدی را شروع میکنید کمک کند .
  • دانستن این موضوع که دیگران هم ممکن هست این اضطراب و ترس را پس از قرنطینه طولانی تجربه کرده باشند میتواند در کاهش استرس شما تاثیر بگذارد و در ساخت رابطه حقیقی تر شما را کمک کند .

اثرات قرنطینه طولانی در روابط انسانی

قرار ملاقات در عصر فناوری رسانه ای به خودی خود یک چالش است چه برسد به محدودیت هایی که این بیماری بر کسانی که دنبال رابطه هستند تحمیل کرده است

اکنون، با ظهور بیماری، ایجاد ارتباط پیچیده تر است. بسیاری از افراد به علت قرنطینه طولانی نه تنها ارتباطات خود، بلکه مهارت تاثیرگذاری و حل اختلافات با دیگران را نیز از دست داده‌اند.

بسیاری از بیماران من در مورد نگرانی‌شان در مورد بیرون رفتن و ورود دوباره به رابطه می‌گویند . چندان مهم نیست که چه قدر دنیای مجازی می‌تواند واقعیت را ارایه بدهد، چیزی که اهمیت دارد این است که دنیای مجازی نمی‌تواند افراد را برای چیزهایی که تجربه خواهند کرد، آماده کند .

به علاوه زندگی کردن بدون داشتن رابطه موجب افسردگی می‌شود. وقتی فردی مدت زمان زیادی تنها و دور از دنیای واقعی زندگی می‌کند، محاوره اش هم بیشتر با خودش خواهد بود تا با دیگران و این میتواند منجر به فرضیات و تصمیمات غلطی شود که بر پایه تخیلات یا فانتزی های ذهنی شخص است . انتقال از درون خود به خودی که در دیگران حضور دارد فرآیندی چالش برانگیز و نگران کننده میباشد .

محدودیت های ناشی از قرنطینه و ترس از گرفتن این بیماری ، تبادل نظری که مردم را همیشه کمک میکرد تا بدانند امکان همسازی نظرات وجود دارد را محدود کرده است .

به عنوان یک نتیجه از این وضعیت غیر طبیعی ، اضطراب دوباره دوستیابی کاملا قابل درک است و  اگر روابط بدون تداوم رابطه واقعی که افراد به آن وابسته هستند ادامه پیدا کند ، مردم باید بدون دانستن مهارت های جدیدی که نیاز دارند از ابتدا شروع کنند .

آموزش شروع مجدد و موفقیت آمیز قرار گذاشتن با پارتنر بعد از قرنطینه !

  • صادقانه و بدون قضاوت ، قبل از اینکه به رابطه خاتمه ببخشید ، خودتان را بسنجید و ببینید قبلا که بودید !
  • به طور کامل بفهمید که احساس شما نسبت به کسی که در دوران قرنطینه شده اید چیست !
  • خودتون رو کاملا بشناسید زیرا در زمانی که شما در دنیای دوست یابی غایب بودید(حضور نداشتید) ، این دنیا کاملا تغییر کرده است !
  • خودتون رو آماده ظهور دوباره بهترین مدل خودتان بکنید !
  • با یک روان محتاط به ماجراها و حوادث و با شجاعت مثل یک تازه کار دوباره وارد میدان شوید !

قدم اول : قبل از اینکه از صحنه قرار ملاقات (دوستیابی) بروید ، چه کسی بودید ؟!

زمانی که یک همسر بودید ، جذابیت شما در چه چیزی بود و چه چیزی در شما به نظر مناسب نمی‌رسید؟ چه چیزی رو دوست دارید ترک کنید اگر یک شانس جدید ازدواج به شما بدهند ؟ آیا هنوز هم با آدم هایی که می‌شناسید به گردش می‌روید یا نیاز به یک تجربه جدید در یک مکان جدید و متفاوت با همسفران متفاوت دارید . به راحتی با مردمی که با آن ها احساس صمیمیت نمی‌کنید و آن ها خوشحالتون نمیکنند ، دوستی نکنید.

چه احساسی نسبت به ظاهر فیزیکی و شخصیت خودتون دارید؟ نظرتون در مورد ملاقات با افراد جدید چیه ؟ آیا شما آدم ناامید و شکست خورده ای هستید یا از ارتباطات دوستانه لذت میبرید و اشتیاق حضور در ملاقات‌ها را دارید ؟ آیا هنوز احساس جذابیت و نو بودن میکنید یا کسل کننده قابل پیش بینی هستید ؟ آیا زمانی که شخصی را که دوست دارید با او باشید ، در کنار خود دارید ، باز هم دلسرد هستید ؟

زمانی که شما بدون رابطه فعال هستید و فشار رابطه ای به شما تحمیل نشده است ، برای تجدید نظر و تامل در انتخاب هایتان زمان بسیار مناسبی هست . شما باید امید خودتون به آینده ای بهتر رو حفظ کنید . اگرچه حضور مجدد در روابط واقعی کمی نگزان کننده است اما شما باید بتوانید از خطاهای گذشته خودتان بگذرید و مطلوب تر از گذشته حاضر بشوید .

قدم دوم : در دوران قرنطینه به چه کسی تبدیل شدید؟!

بسیاری از بیماران من از اینکه خودشان را در دوران قرنطینه رها کردند بسیار ناراحت هستند . آن ها اضافه وزن پیدا کردند یا نیروی عضلات خودشان را از دست دادند . بدون ادامه تعامل داشتن با دیگران ، آن ها دیگر نمیدانند که دیگران چگونه آن ها را میبینند . آن ها اعتماد میکنند به اطلاعاتی که در رسانه ها میبینند مثل فیلم های بی انتهای یوتیوب ، یا از فشارهای سیاسی و اجتماعی که باعث افزایش بی اعتمادی و کاهش آرامش زندگی میشود رنج میبرند .

بدون داشتن فرصتی برای به اشتراک گذاشتن افکار، احساسات، نظرات، اخبار و ناراحتی با مخاطبان جدید ، خیلی از افراد در افکار و واکنش های خودشان زندانی میشوند و باقی میمانند . اگر که مردم به تبادل دیدگاه هایشان در مورد جهان و نحوه و مسیر زندگی نپردازند، به مرور زمان آن ها به دیدگاه‌هایی به غیر از دیدگاه خودشان احساس نفرت پیدا میکنند و خود را از تجربه های جدید محروم میکنند.

همچنین بسیاری از افرادی که در قرینطینه باقی میمانند به مرور زمان دچار استرس و افسردگی میشوند. این احساسات پنهان اعتماد به نفس فرد را از بین میبرند و پذیرشش را سخت ‌‌تر میکنند. بیمارانم به من می گویند که احساس می کنند بیش از حد گم شده اند، بیش از حد نیازمند هستند و یا انرژی لازم برای ایجاد تأثیرات خوب بر دیگران را ندارند. آن ها اغلب از حمایت خانوادگی و اجتماعی ناامید شده اند و ممکن است که نسبت به طرد شدن از خانواده و اجتماع بسیار آسیب پذیر باشند .

قدم سوم : خود را برای دوستیابی مجدد آموزش بدهید!

زمانی که بسیاری از افراد فرصت ارتباط برقرار کردن با دیگران را در دنیای واقعی ندارند، مجددا وارد دنیای دوست یابی میشوند اما فقط با تجربه مجازی که دارند رفتارهای موفقیت آمیز و موجود در دوست یابی را مقایسه می‌کنند که این کافی نیست.

رسانه های اجتماعی متزلزل، نمایش دو بعدی از تجربه های فردی لحظه های زندگی دیگران ارایه میدهند. بسیاری از افراد به من میگویند که نسبت به زندگی دیگران که شادتر و دارای روابط بیشتری هستند حسادت میکنیم. آن کسانی که هنوز با دیگران تعامل میکنند، حتی به واسطه نرم افزار های مجازی (مانند ZOOM)، خسارت کمتری را خوردند اگرچه که روابط مجازی هیچ وقت نمیتواند جای روابط واقعی را بگیرد .

ترس از دجار شدن به بیماری و نبود صداقت کافی در بیان حقایق در مورد بیماری توسط دیگران موجب شده است که تصور غیر طبیعی از اشتباهات بسیار خطرناک شکل بگیرد . زمانی بود که مردم میتوانستند آزادانه با هم ارتباط برقرار کنند و دیدگاه های مختلفی رو به اشتراک بگذارند و تعامل کنند ، درحالی که الان از چیزی ناشناخته میترسند ! واقعا در این زمان چه کسی ایمن هست و جه مقدار ایمن هست ؟!

خیلی از مردم از به اشتراک گذاشنن تجربه های غلط می‌ترسند زیرا آن ها فکر می‌کنند با این کار خود را در چشم دیگران موفق جلوه نمی‌دهند. آن ها نمی‌دانند که بسیاری از افراد دارای احساسات شبیه به یکدیگر هستند و از آسیپ پذیر بودن می‌ترسند .

قدم چهارم: خود را برای حضوری نو آماده کنید !

تبدیل شدن به شخصی که با افتخار از دیگران درخواست دوستی بکند، برای کسی که به مدت زیادی از فضای دوست یابی غایب بوده است بسیار مشکل خواهد بود. شما می‌خواهید که به بهترین خودتان تبدیل بشوید و این ممکن است نیاز به تغییر شکل ظاهری و آگاهی از روندهای جدید در جامعه و احساس دلسوزی نسبت به خود و دیگران داشته باشد و برای التیام بخشیدن به آسیب های عاطفی و فیزیکی که ممکن است در دوران قرنطینه به شما تحمیل شده باشد باید تلاش کرد .

یکی از مثال هایی که مکررا با من به اشتراک گذاشته میشود این است که  در زمانی که رابطه بین لذت بردن از خود و عشق ورزیدن به شریک زندگی از بین رفته است چگونه باید تمایلات جنسی را هدایت کنند. من هر از گاهی این سوال مشابه را هم میشنوم که : چه میشود اگر دوباره بتوانیم صمیمی و به دور از ترس فهمیدن همدیگر با هم صحبت کنیم ؟!

این مهم است که افراد فکر کنند که چیزهای مهمی برای به اشتراک گذاشتن دارند. به جای صحبت کردن در مورد روابطی که  قادر به تجربه‌اش نبودند، میتوانند در جریان رویداد های جاری باشند ، کتاب ها و فیلم هایی را به یاد بیاورند و قادر به ایجاد ارتباطی شوند که در نبود ارتباط رو در رو تغییر کرده است .

از طرف دیگر اگر شما احساس اضطراب و آسیپ پذیری و ترس از احساسات میکنید ، با یک متخصص تماس بگیرید و درخواست مشاوره بکنید .

این یک واقعیت است که کسانی که از زندگی خود لذت میبرند به طور موفقیت آمیزتری افراد را جذب خود میکنند . انزوا اغلب احساسات مثبت را از بین میبرد . شما باید دنبال نگاه به آینده ای که احتمال دارد بیاید باشید تا نگاه به چیزی که از دست رفته است .

قدم پنجم : با شجاعت به ناشناخته ها قدم بگذارید !

من میتوانم از طریق سوالات زیادی که هر هفته دریافت میکنم به شما اطمینان بدهم که تنها شما نیستید که دچار اضطراب می‌شوید . هر کسی که به طور کلی به صحنه ای ، و به طور خاص به صحنه دوست یابی دوباره وارد میشود مضطرب و عصبی است به این دلیل که فکر می‌کند که آیا مناسب است یا نمیتواند موقعیت اجتماعی قبلی خود را به دست آورد.

چیزی که حایز اهمیت این است که نگذارید این ترس ها شما را متوقف کنند . شجاعت در برابر ترس قرار گرفته است. تمایل به خطر کردن ، کمک به دیگران ، به اشتراک گذاشتن دیدگاه و افتخار به ظهور جدیدی از خود ، در همه افراد طبیعی است.

خود را کسی تصور کنید که با زندگی در محرومیت ممکن است کوله بار کمتری نیز از تجربیات جدید را داشته باشد. شما خودتان را بهتر میشناسید چون شما بهترین یار و همراه خودتان هستید. همچنین شما از نزدیک خودتان را مشاهده کردید و کمتر به ویژگی های شخصیتی گرفتار هستید. این تجربه میتواند دیدگاهی را فراهم کند که تعاملات قبلی نمی‌توانستند .

اضطراب خودتان را برای تبدیل دیدگاه ” هیچ چیز خطرناک نیست ، هیچ چیز از بین نمیرود” به ” هیچ چیز از خطرناک نیست ، هیچ چیز از به دست نمی‌آید ” به کار بگیرید . با اشتراک گذاشتن خودتان به درد و ناراحتی دیگران کمک کنید . دوستان خودتان را با محبت بیشتر و لذت بردن بیشتر از کنار هم بودن مجددا پیدا کنید. کسی باشید که نوری را برای دنبال کردن دیگران روشن میکند .

هاجر یادگاری

مشاور، درمانگر و مربی توسعه فردی

نوشته‌های مرتبط

قوانین ارسال دیدگاه

  • دیدگاه های نامرتبط به مطلب تایید نخواهد شد.
دیدگاه‌ها

*
*